Nie każda trudna relacja czy różnica zdań jest toksyczna — sprzeczki, nieporozumienia oraz chwilowe kryzysy zdarzają się w każdym związku, rodzinie czy zespole zawodowym. O relacji toksycznej mówimy wtedy, gdy układ ten systematycznie, przewlekle odbiera nam poczucie bezpieczeństwa, własnej wartości, spokój i życiową energię, zamiast je dawać i wzmacniać. To więź, w której zamiast oparcia doświadczasz nieustannego napięcia, zmuszającego Cię do ciągłej czujności i tłumienia własnych potrzeb.
Pamiętasz z dzieciństwa ten obraz: chłopiec, który nie potrafi usiedzieć w ławce, stale wierci się, przeszkadza na lekcjach i zostawia rozrzucone zabawki? Przez dekady tak właśnie wyobrażano sobie ADHD. Dziś wiemy już ponad wszelką wątpliwość, że ADHD nie jest „tylko dziecięcą” przypadłością. U wielu osób utrzymuje się w dorosłości, choć często przez całe lata pozostaje nierozpoznane, błędnie tłumaczone lenistwem, brakiem organizacji, chaosem czy brakiem silnej woli. Tymczasem to nie defekt charakteru, lecz neurorozwojowy sposób funkcjonowania mózgu, z którym można nauczyć się dobrze, satysfakcjonująco i pełnie żyć.
Przychodzisz do lekarza z bólem w klatce piersiowej, dusznościami, zawrotami głowy. Robisz badania — i wszystko jest w normie. Słyszysz: „To pewnie stres”. Wracasz do domu z ulgą, ale objawy nie ustępują. Wracają nocą, w pracy, w tłumie. Ciało mówi Ci coś, czego nie potrafisz jeszcze nazwać. Dla wielu osób — to właśnie początek nerwicy: choroby, która nie zostawia śladów na żadnym zdjęcia RTG, ale potrafi odebrać radość z codziennego życia.
Słowo „narcyzm” często przywodzi na myśl arogancję, poczucie bycia lepszym od innych i nieustanne domaganie się podziwu. Jednak kliniczny obraz patologicznego narcyzmu — taki, jaki widzi doświadczony psychoterapeuta w swoim gabinecie — jest znacznie głębszy, pełen sprzeczności i wewnętrznego cierpienia.
Wiele osób decyduje się na psychoterapię, aby pozbyć się konkretnych dolegliwości, takich jak lęk czy depresja. Jednak psychoterapia psychodynamiczna oraz psychoanalityczna oferują coś znacznie więcej niż tylko ulgę w cierpieniu – ich celem jest trwała zmiana struktury osobowości. Warto wiedzieć, że w świecie nauki oba te terminy są często używane zamiennie, gdyż oba nurty skupiają się na badaniu nieświadomych procesów psychicznych.
(więcej…)
Psychotraumatologia to dziedzina psychologii, która koncentruje się na badaniu, diagnozie i leczeniu skutków traumy psychicznej. Trauma może wynikać z różnorodnych doświadczeń, takich jak wypadki, klęski żywiołowe, przemoc, a także inne zdarzenia, które wywierają głęboki wpływ na psychikę jednostki. (więcej…)
Żałoba rodziców po stracie dziecka jest bardzo zróżnicowana. Może trwać rok lub dłużej, nawet do końca ich życia. Wszystko zależy od tego, w jaki sposób radzimy sobie z tęsknotą. (więcej…)
W życiu niejednokrotnie przychodzi nam zmierzyć się ze śmiercią kogoś bliskiego, z kim byliśmy emocjonalnie związani. Przeżywamy wówczas okres żałoby. Doznawać jej mogą również dzieci. Zdarza się jednak, że w tym trudnym okresie czują się ignorowane. Jak zapobiec takim sytuacjom? Jak pomóc dziecku w żałobie? (więcej…)
Ze stresem spotykamy się często. Jedni znajdują na niego sposób. Drudzy poddają mu się za bardzo. Czasem motywuje. Innym razem paraliżuje, uniemożliwiając normalne funkcjonowanie. W nadmiarze negatywnie wpływa na nasze zdrowie. W tym artykule dowiesz się, czym jest stres, jakie formy przybiera oraz jakie skutki może za sobą przynieść.